سیماست

اجتماعی سیاسی ؛ مطالب آموزشی صنایع دستی ومصنوعات چوب؛ رنگ و نقاشی

سینماو حمایت دولت یا زیرساختهای دولتی
ساعت ٢:٠۸ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱۱/٢٧   کلمات کلیدی: سینماوسانسور ،حمایت دولت ازسینما ،holiwood ،سینمای آزاد

سینما و صنعت فیلم سازی؛ و اینکه دولتی باشد یا  غیر دولتی؟ کلان هزینه شود یا خرد؟ با غرب بسنجیم یا با شرق... 
 حکومت سفارش دهد یا اندیشه های آزاد؟


سینما با سرمایه های کلان؛دولتی یا غیردولتی؟
 سینما و صنعت فیلم سازی؛ و اینکه دولتی باشد یا  غیر دولتی؟ کلان هزینه شود یا خرد؟ با غرب بسنجیم یا با شرق... 
 حکومت سفارش دهد یا اندیشه های آزاد؟ و دهها سوال دیگر! بحثی نیست که در یک صفحه بگنجد! لذا شاید بتوان فهرست وار پاره یی عقاید را بیان کرد.

بحث سینما و فیلمسازی شاید از آن نظر دارای اهمیت بالاست؛ چراکه امروزه سینماتوگراف خود تبدیل به صنعت بزرگ و پولساز شده است! و صنعتی که با فرهنگ های جامعه گره یی سخت خورده است! و این همان اهمیت صدچندان است!

 البته میتوان از دنیای ورزش حرفه یی هم با چنین ویژگی نام برد؛ اما تفاوت بسیار اساسی ومهم بین این دو موضوع میباشد! و آن تفاوت این است که ورزش اگرچه با جابجایی پول زیاد؛ فساد بزرگی را در میان جامعه خود باشگاه سازان و دلالان رقم زده و میزند! اما ذات خود ورزش مخرب جامعه هرگز نبوده و نیست!  اما این قضیه در مورد باصطلاح هنر سینما! بسیار متفاوت است! زیرا که یک سینمای آلوده و بد قادر است بر تمام اقشار جامعه اثری ارزشمند یا مخرب و ضد ارزشی داشته باشد.
// اما چرا عادت کرده ایم که به محض صحبت از سینما خودرا با سینمای آمریکا میسنجیم! و از هر نظری با سینمای سرمایه داران هالیوود مقایسه میکنیم !جای حرف دارد. کیفیت فیلمهای خودرا با آمریکا می سنجیم!  هزینه و سرمایه را با آمریکا؛ حمایت های مالی بانک را با آمریکا!! مخاطب ایرانی را با مخاطب  هالیوود و سینمای آمریکا و... و! قیاس میکنیم! و یا تجربه و دانشی که بیش از قرن پشت آن سینماست با خود قیاس میکنیم!!

// وای خدای من! اینجا هم ،همه فقط پول میخواهند! آنهم پولهای زیاد و با بهره کم! مثلآ سه یا چهار درصدی! بیشتر آنها عقیده دارند که خودشان همان کسی هستند که میتوانند آن فیلم فاخر را بسازند! ... اما کدام فیلم؟ کدام متن؟ کدام تاریخ؟ کدام فیلمفارسی؟!
 آیا ما میتوانیم به سرمایه گذار خود وفا کنیم؟ یا صاحبان سرمایه مان را به اهدافشان نزدیک کنیم؟ حتی اگر تمام دروغ و کفر باشد؟!! اصلآ آیا ما صورت وضعیت ها و هزینه هامان با آب بندیهایمان خواهد خواند؟ و مخاطبان و سرمایه گذاران دولتی یا غیر دولتی را راضی خواهد کرد؟؟ آیا ما با سرمایه های مردم و دولت شعارهای ضد دولتی و فیلم های ضد مردمی نخواهیم ساخت!!

البته وظایف نظام و دولت را در جای خود خواهیم گفت. و میگوییم که چه بی وفاییها به هنر و فرهنگ کشور ما از جمله سینما که از ارکان اصلی فرهنگ سازی ماست شده و میشود!!
  آیا کشوری مانند ایران میتواند از الگوهای آزادی و مفارقت آمریکا تبعیت کند. در آن سرزمین موعود شما سرمایه ها حکومت میکنند! سرمایه داری اصل تمام ارزشهاست!گرچه همان اصول هم در قالبهای جنسیتی و حادثه تبلور پیدا میکنند! اما بهرحال:

آنها برای کار خود و سفارش دهندگان خود ارزش قائل میشوند! همه چیز را جدی میگیرند! از کنار هیچ چیزی بسادگی نمیگذرند! برای ذره ذره ابعاد پروژه هاشان برنامه ریزیهای دقیق تهیه میکنند! زیرا که هم بازگشت سرمایه را لازم میدانند؛ و هم خروجی قابل قبول برای مخاطبین خودرا! زیرا که مخاطبین خودرا احمق حساب نمیکنند؛ و به ایشان احترام میگذارند.

(تاکید میکنم که در اینجا کار به نوع محتوا و مضمون بد یا خوب ندارم) و خوبان خودرا هم میشناسیم.

آری در ینگه دنیا اسلحه اول و واقعی آنان سینما و رسانه هاست! آنها قبل از هر هجمه و راه اندازی ماشین جنگی وحشتناک خود با سلاح سینما و نمایش اذناب خودرا قانع و قربانیان را مرعوب مینمایند! هنوز هیچکس ماجرای سیاه حمله به برجهای تجاری نیویورک را فراموش نکرده است. که چگونه با تمام قوای هالیوودی و رسانه یی ملت خودرا تهییج و به خون مسلمانان تشنه کردند و هنوز سالهاست که خاورمیانه را با تسلیحات دوم و جنگی به آتش و خون کشیده اند. همان تولید کنندگان اسلحه یی که بسیاری از همان فیلمسازان دست اول و سیاست مداران خوش لباس سهامداران عمده آنها هستند.

 اما ما فیلم سازانمان هم مانند برخی دکانداران بازار جنس میفروشند! و یا برخی تولید کننده ها که با دلارهای نفتی و حمایتی ارز و طلا یا ویلاهای آنچنانی معامله میکنند!! همچون برخی پزشکان قسم خورده مان که به برج سازی و زمین خواری پرداخته اند!! (تاکید میکنم که در اینجا کار به نوع محتوا و مضمون بد یا خوب ندارم)

  اما شک نداریم که در همان کشورهای آزاد نیز کسی نمیتواند از خط قرمزهای اصل سیاستهای نظام امپریالیستی عبور کند. اما در آنجا سرمایه داران سیاست کلان پروژه های سینمایی را کنترل میکنند؛ و باید هم اینگونه باشد. زیرا که باید همان چهار درصد سود تسهیلات بانکها دقیقآ در زمان معین بازگردد. و سیاستهای راهبردی آنان نیز تامین شده باشند.
اما در کشوری انقلابی و اسلامی مانند ایران که اخلاق و ارزشهای انسانی باید حرف اول را بزنند، باید مردم نظارت کنند، و دولت ما منتخب واقعی و مدعی العموم واقعی این ملت است، اگرچه در عمل دخالتهایی بیجا این اصول را نقض میکنندکه بعدآ...
ادامه این مطلب شاید حرف دل شما زجر کشیدگان دلسوز سینما هم باشد...بزودی
 ابوالقاسمی. 

abolghasemi_02@live.com///masoudwarna@gmail.com