سیماست

اجتماعی سیاسی ؛ مطالب آموزشی صنایع دستی ومصنوعات چوب؛ رنگ و نقاشی

لهجه های واقعی واصیل بدست نااهلان
ساعت ٢:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/٢۸   کلمات کلیدی: لهجه های ایران

صداوسیما مهمترین معرف و اشاعه دهنده لهجه ها و گویشهای ماست.
   ادامه مطلب ...


لهجه های اصیل ایران، به دست نا اهلان!!

           صدا وسیما در کشور ما معرف و اشاعه دهنده انواع لهجه های متفاوت ماست.

           حال که این رسانه بزرگ، به عضوی مهم در خانواده ما تبدیل شده است، پس این اهمیت و توجه را برای این رسانه صد چندان میکند.  اگرچه نباید تمام این رسالت را تنها متوجه رادیو  تلویزیون دانست، و دیگر رسانه های فرهنگی ما نیز نقش بسزایی در این مورد دارند،  از جمله مطبوعات و سینما و تآتر.  

            اما براستی که رادیو و تلویزیون باید در این امر مهم پیشقدم و وسواس ویژه یی به خرج دهد.  شاید روزی برسد که ببینیم راه عبور فرهنگ و ادبیات زندانها و نوع تکلم عشق لاتها به سوی ؛جامعه مادر؛بسته شود، و این ادبیات خاص بجای فرهنگ و ادبیات بی نقص و سرتا پا ادب ما ننشیند.  

           اما یکی دیگر از چالشهای این گستره، اجرا و گویش لهجه های اصیل ایرانی توسط دیگرانی است که شاید هیچ ربطی به آن منطقه و سرزمین نداشته اند!!  و با فهم و درک ناقص و بعضأ با غرایز خود لهجه یک منطقه باستانی را به سخره میگیرند، و این دیگر از شوخی و طنز فاصله میگیرد.
      لهجه یک شهر را کسانی تقلید یا اجرا میکنند که شاید از آنسوی کوهها و برخی هم از لابلای کوهپایه ها به شهرها سرازیر شده و تریبونها را اشغال کرده اند..  و این تقلب فرهنگی ادبی در سرزمینهای قدیمی تر فارس نشین بیشتر به چشم میخورد.  که مهمترین این سرزمینها از کرمان ،فارس، و قسمتهای اعظم خوزستان و چهارمحال میتوان نام برد. و متأسفانه گویش و لهجه این مناطق بیشتر مورد این صدمه واقع شده است .

                 به خصوص شهر کرمان ، و گویش مردم این سرزمین پارسی و ایرانی که بسیار مشکل و غیر قابل تقلید است . اما چالش اصلی، مرکز صداوسیمای این استان است!  که خود بیش از دیگران به این نابسامانی فرهنگی دامن میزند!
        مجریان این مرکز، همچون استانهای دیگر و تهران، اکثریت قریب به اتفاق ایشان از آنسوی کوهها و دشتهای وسیع مدیریت و میکروفون را به دست آورده و آنچه را که ظن و غرض خود دارند، به زبان جاری میکنند.  

                   الفاظ و کلامی که نسلهای گذشته و اصیل این شهرها حالا آذری یا گیلکی، اصفهانی یا آبادانی و شیرازی یا کرمانی با آن بیگانه اند.
      شاید دور از ذهن نباشد که افراط در چنین موارد فرهنگی موجب شکاف طبقاتی و اوهام ناسیونالیستی در جامعه بزرگ ایرانی گردد.  

                   هرگز تصور نشود که شخصی که از بالای کوه یا از روستا به شهرها مهاجرت میکنند، خدای نکرده ایرانی نیستند، و یا شهری ها بر ایشان مزیت دارند، بلکه بعکس ، گمان من این است که هر کس که مقام یا پستی را بدست بیاورد ، یقینآ تلاش کرده و سزاوار آن شخصیت است ، حال شهری باشد یا کوهی باشد یا اعرابی!!ُ بلکه در این مطلب فقط مراد ما ادبیات در کلام و لهجه های خاص بود و بس.  
                                           ابوالقاسمی

        masoudwarna@gmail.com//