سیماست

اجتماعی سیاسی ؛ مطالب آموزشی صنایع دستی ومصنوعات چوب؛ رنگ و نقاشی

رسانه صداوسیما وانتظارات مردم
ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٦/۱٠   کلمات کلیدی: رادیو تلویزیون

      رادیو وتویزیون کشور ما؛؛ البته جدای از محدودیتها و ملاحظات سیاسی که در هر کشوری وجود دارد....

بهرحال هنوز نهادی جوان است....درادامه مطلب. 


   رادیو و تلویزیون کشور ما ایران ؛؛البته جدای از سیاستهای اصلی نظام که در هر کشور و سرزمینی پاره یی  محدودیتها و ملاحظات سیاسی و اخلاقی وجود دارند.؛؛  باید گفت که هنوز دوران کودکی و جوانی خودرا طی میکند!  

          شاید افرادی فراموش کرده باشند، که با وقوع انقلاب بزرگ ملت ایران در امتداد؛؛ دهه چهل و دهه پنجاه؛؛ و پیروزی نهایی آن در بهمن هزاروسیصدوپنجاه و هفت؛؛  تمام زیرساختها و کل شاکله حکومتی ، فرهنگی، و سیاسی کشور دچار یک انقلاب واقعی و همه جانبه شد... . و  البته صدا و سیمای کشور هم بالطبع از این تغییرات بنیادی دور نماند. بلکه بیش از دیگر نهادها دچار این تغییرات شد!  

           بطور خلاصه باید گفت که رادیو تلویزیون کشور، بویژه تلویزیون که با دو یا سه شبکه چند ساعته و محدود برنامه پخش میکرد، و خیلی از مناطق کشور تنها  شبکه یک ،؛؛ با دو برنامه همیشگی آن، که جوانهای قدیمی مانند من بیاد دارند، یک برنامه اکشن با داستان جنگ برفک ها!!! و دومی برنامه یی ساکت و آرام با عنوان همیشگی ، ؛؛دیگرلحظه چندتانامه بر دنباله!!!!؛؛ و بسیاری از مردم حتی همین شبکه را نیز نداشتند! البته از بحث محتوا میگذریم ، زیرا محتوایی وجود نداشت که آنرا نقد کنیم!! 

           بدون اغراق ، نود درصد این چند ساعت برنامه نیز با موزیک و موسیقی تأمین میشد!!! اما اگر بی انصاف نباشیم، نظر من این است که در قسمت موسیقی، بیشتر اقشار را اغنا میکرد ،، اگر هم در این بین گاهی ابتذال مشاهده میشد؛؛ نوع آن حکومت و زمان خود بود!  
   تنها ده درصد یا پانزده درصد با   کلام و محتوای کاربردی حمایت میشد! و همین مقدار کلام نیز اغلب خبرهای حکومتی  و درباری بود. و جای خالی ها هم با راز بقا پر میشد.

               پس همان روز که رادیو تلویزیون ملی ایران توسط مردم اشغال شد،  هیچ برنامه و محتوایی مناسب یک کشور اسلامی و به استقلال رسیده، وجود نداشت! که قابل پخش باشد، مگر اخبار و تحلیلهای سیاسی و اجتماعی و راز بقای همیشگی .
  اما تنها امتیاز و فرصت مسئولان و برنامه سازان این نهاد ، شور و شعف، و آشوبی بود که بواسطه انقلاب و خبرها و اتفاقات انقلابی در میان مردم وجود داشت، لذا مردم در آن برهه از زمان به رادیو تلویزیون کمتر توجه داشتند!!! و اگر کسی هم پیچ رادیو یا تلویزیون را می چرخاند! انتظار یک خبر داغ انقلابی و پروسه و اتفاقات انقلاب را داشت !!  

             و این فرصتی بود برای صدا وسیما تا بتوانند برنامه هایی اجتماعی مانند سریالهای خانوادگی، و یا تهیه فیلم و سریالهای خارجی و مناسب  برای پخش در کشور اسلامی.  .... و بهر حال سالهای طولانی زمان برد، تا اینکه اکنون میبینیم ؛ آرشیو ؛؛صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران؛؛ به ظرفیت آبرومند و توان کنونی رسید.   .. و انصاف است اگر ادعا کنیم که آرشیو صدا و سیمای ایران یکی از آرشیوهای فاخر و آبرومند کشورهای منطقه و حتی کشورهای جهان اسلام است. اما هنوز جوان است، و راه و مسیر طولانی برای پیمودن دارد.   و باید اهداف بزرگ برای خود تعریف و تصویر نماید، و برای رسیدن به آن آرمان ها، تلاش کند. 

         و من معتقدم که صدا وسیما و  حتی دیگر رسانه های پر مخاطب، در کنار مجهز شدن به ابزار مدرن و تکنولوژی پیشرفته، به علوم انسانی توجه ویژه یی داشته باشد!!   و اگر میبینیم که غیر مسلمانان خارجی، و یا کسانیکه زیاد هم به اخلاقیات انسانی معتقد نیستند!!   و ایشان فیلمهای مذهبی مارا بهتر و مخاطب پسندتر از خود ما میسازند،!! و یا با ساخت یک فیلم اخلاقی و انسانی اشک مارا در می آورند!!! تنها دلیل آن همان توجه و اهمیتی است که به دانشهای انسانی میدهند و بس! و باید دانست که تنها داشتن مدرک دیپلم انسانی!! یا لیسانس آن کفایت نمیکند!!    ادامه دارد.......

  ابوالقاسمی
masoudwarna@gmail.com